วันนี้  ขอสวยหนึ่งวันนะคะ  ที่งานพรอมเตรียมฯ

วันนี้ขอเป็นเจ้าหญิงหนึ่งวันแล้วกัน  (เพ้อเจ้อจริงๆ)

งานพรอมเริ่มหกโมง  แต่ว่าเราไปถึงก่อนหนึ่งชั่วโมงเพื่อไปลองซ้อมคีย์บอร์ด  ซ้อมตอนแรกก็โอเคนะ  เล่นได้  แต่พอเล่นจริงนี่สิ  ปัญหาใหญ่เลย  คือว่าที่ตั้งโน้ตมันลาดชันด้วยองศาน้อยมากๆ  ก็เลยมองโน้ตไม่ค่อยเห็น แล้วแฟ้มที่ใส่โน้ตก็เป็นแฟ้มสอด  พอไฟเวทีส่องมามันก็สะท้อนกับแผ่นพลาสติก  มองโน้ตไม่เห็นอีก  แย่แล้วๆๆ  เป็นไงเป็นกัน ปรับที่ตั้งโน้ตก็ไม่ทันแล้ว  ต้องเล่นแล้วหละ  ก็ตัดสินใจเล่นเลย  พอเล่นปุ๊บทำอะไรไม่ถูกเลย  มองหน้าก๊อดจิใหญ่  เพราะเสียงคีย์บอร์ดไม่ออก  เนื่องจากเค้าลืมเสียบสายเข้ากับลำโพงให้  พอเล่นไปได้ครึ่งเพลง  เสียงก็มาทันที  ตอนนั้นรู้สึกโล่งอกสุดๆ  ดีใจมากที่เสียงออกมาแล้ว  เราก็เลยเล่นด้วยความมั่นใจมากขึ้น

พอเล่นไปได้สักพัก  ก็จะเหม่อร้องเพลงตามนักร้อง  เหม่อปุ๊บ  หลุดเลย  โอ้!!!!!  ดำน้ำอย่างเดียว  บุ๋งๆๆๆ  กว่าจะพ้นน้ำ ก็ผ่านไปแล้วสองคอร์ด  คลำหาคอร์ดแทบไม่ทัน  คือถ้าไม่ซ้อมมาจริงๆจังๆ ก็เดี้ยงแน่ๆ  ส่วนเพลงที่วันนั้นเราเล่นแล้วเราภูมิใจมากที่สุดก็คือ  "ได้ไหม"  ของโต๋ เป็นเพลงที่เล่นได้เนียนที่สุดแล้ว  ตอน solo ก็ตั้งใจเต็มที่  ไม่มีหลุดเลย  ดีใจมากๆ  ด้วยที่ได้ร่วมงานกับคนเก่งๆ นักร้องเก่งๆ ทั้งแหวน แพม แอม รัก เฟิร์ส เมย์ ต่าย  และ ก๊อดจิ  ที่ช่วยเล่นกีตาร์และนับจังหวะให้  ขอบคุณมากๆนะเพื่อนๆ  ทุกครั้งที่ไปซ้อมเราก็ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยเลย  รู้สึกสนุกมากๆ ^_^~  วันหลังมาทำงานแบบนี้กันอีกนะ

สรุปก็คือเรามาถึงตั้งแต่ห้าโมง  เจอเพื่อนครบก็หนึ่งทุ่มพอดี  ตอนงานเริ่ม ก็ไปเต้นลีลาศกับพี่ชีวามานิดนึง  พี่ชีวานำไปอย่างเชี่ยวมากๆ  ขอบคุณนะค้า  ไม่งั้นต่ายคงไปชนกับคนอื่นแล้วแหละ อิอิ

เสดแล้วก็เดินไปถ่ายรูปกับเพื่อนจนเมื่อยตุ้ม แล้วก็มีพวกสต๊าฟบอกให้ไปเดินแฟชั่นโชว์ด้วย  แล้วเค้าก็ยื่นริบบิ้นสีม่วงบอกให้ติดเสื้อเอาไว้  แต่เรากลัวชุดเสียอะ  ก็เลยไม่ติด (มีไรเปล่า)  อืม  แล้วก็ไม่เซลฟ์ พอด้วยก็เลยไม่ไปเดินแฟชั่นโชว์อะไรนั่นอะ  ปล่อยให้สินนวน  เค้าเฉิดฉายไปแหละดีแล้ว แหะๆ 

สุดท้าย ตอนที่รู้สึกว่าเมื่อยมากๆแล้ว  เราก็ได้แต่นั่งพัก  เม้าธ์กับพี่เบนซ์ พี่ชีวา นิดนึง  แล้วก็แดนซ์อีกหน่อย  คุณแม่ก็มารับกลับตอนห้าทุ่มกว่าๆนั่นเอง  กว่าจะได้หลับ  เฮ้อออ  ตีสองตีสามแหนะ